Opium, Gabbage and Condooms

Vanuit ons resort kunnen we aan ons blog werken dus maken we daar gebruik van. In het restaurant zitten momenteel reisgenoten hun best te doen om ook op het internet te komen maar zoals jullie uit onze verhalen wel begrepen hebben, zijn wij erg handig en zelfstandig. Vandaag waren we zelfs zo slim om de man van de koffers te vragen hoe het licht aan moest. We hadden namelijk direct in de gaten dat dit weer een probleem zou worden. 

Vanmorgen waren we op tijd uit bed en om half zes zaten we spik en span in de bus. Na een binnenlandse vlucht van ruim een uur zijn we ge- en beland in Chang Ray ( Noord Thailand) daar stond een nieuwe gids en een prachtige bus voor ons klaar. Heel herkenbaar roze aan de buitenkant en van binnen een kruising tussen een bordeel en het interieur van een gemiddeld Chinees afhaalrestaurant. We hebben een mooie rit gemaakt door een berglandschap. Helaas hebben we weinig vergezichten want het is hier heel mistig. Dit komt niet door het weer, niet door uitlaatgassen maar doordat de boeren hun akkers platbranden. Dat is officieel verboden maar dat zegt hier niet zo veel. Zo lang je de koning niet beledigd, is Thailand een redelijk tolerant land. Dit zou zo maar kunnen veranderen als de koning overlijdt en dat kan helaas ieder moment gebeuren. 

De rit door de bergen leidde naar de Akha' s. Dit is een van de vele bergstammen uit dit gebied. We hebben een korte rondleiding gehad door het dorpje en waren onder de indruk van de prachtige hoofddeksels van de vrouwen uit het dorp. Hoe rijker je in het dorp bent, hoe groter de last is die op je schouders drukt want de hele muts hangt vol met zilveren muntstukken. 

De lunch hebben we gehad in restaurant met de naam Gabbage and Condooms. Dat vraagt misschien enige toelichting maar het komt er op neer dat men wil dat de bevolking hier net zo makkelijk condooms als kool kan kopen. Er staat in het restaurant een soort van kerstman die helemaal gemaakt is van het rubberen voorbehoedmiddel. José dacht in eerste instantie dat de kerstman van stukjes plastic gemaakt was want zij had de naam van het restaurant nog niet gezien. Ze voelde er eens aan. Gelukkig waren het ongebruikte exemplaren! Voordat we naar het hotel gebracht werden, zijn we nog even naar een museum geweest. Daar kwamen José en ik er achter dat we nog één ding gemeen hebben: we hebben niets met musea met eindeloos veel bordjes die je moet lezen.....dit museum ging vooral over de opium Om 17.00 uur kregen we de sleutel van een gezellig huisje waar we de komende twee nachten mogen slapen. Dat is hard nodig.